De ijzingwekkende vlucht naar Kimera is deel 2 van de Wingfeather Sage. Het eerste deel van de serie is De Verborgen juwelen van Anniera
Janner, Tink en Lilly Igiby dachten dat ze heel gewone kinderen waren, met een normaal leven en een normaal verleden. Nu ze weten dat zij de verloren juwelen van Anniera zijn, de erfgenamen van een legendarisch koninkrijk, zijn ze hun leven niet meer zeker. Gnag de Naamloze wil hen koste wat kost te pakken krijgen.
De enige plek waar de Igiby’s veilig denken te zijn, bevindt zich ver weg in Kimera, een nederzetting op de IJsprairies, waar de sluwels van Sloch hun geen kwaad kunnen doen. Maar de reis ernaartoe is lang en zwaar. Ze moeten zien te ontsnappen aan een leger sluwels, monsters in het woud van Groefhout, de stelende loslopers van de Oostbocht en de gevreesde Vorkenfabriek.
Het grootste gevaar echter schuilt in de trots, jaloezie en verbittering die hun familie kapot dreigt te maken. Janner en zijn broertje en zusje leren op pijnlijke wijze dat liefde in een familie belangrijker is dan al het andere.
De ijzingwekkende vlucht naar Kimera heeft een (iets te) lange spanningsboog
Dit tweede deel van de Wingfeather saga door Andrew Peterson, heb ik met gemengde gevoelens gelezen. Na het eerste deel waren mijn verwachtingen hoog. En er zijn zeker dingen die ik in ‘De ijzingwekkende vlucht naar Kimera’ nog steeds goed vind. Zo blijft de worldbuilding heel goed. De wereld wordt in dit deel groter, waardoor je nieuwe ontdekkingen doet en de horizon verbreed wordt. Ook de tekeningetjes zijn een sterk punt. De super schattige plaatjes, vooral Lilly en Nugget zijn op een vertederende manier tot leven gebracht door de tekenaar, geven echt een extra beleving aan het verhaal. Daarbij is Lilly is nog steeds een geweldig personage. En Peet natuurlijk ook, zeker zijn nieuwe transformatie! Ook een goed punt is dat de angsten van Tink goed beschreven zijn. Het personage Tink komt ook in dit deel weer goed uit de verf. Hoe anderen met Tink omgaan, vond ik dan weer wat minder. Tink is 10 jaar(!), het klinkt onrealistisch dat anderen hem behandelen alsof hij een koning is.
Mijn grootste moeite met dit actievolle tweede deel van de serie, heeft te maken met Janner. Ik vind dat er veel te veel focus op hem ligt. Janner moet in het verhaal allerlei gevaren doorstaan om op de ijsvlakte van Kimera te komen, maar we moeten tegelijk geloven dat Pedo, Nia en Lilly niets noemenswaardigs meemaken op diezelfde reis? Al de gevaren die Janner meemaakt buitelen over elkaar heen, het is actie na actie. Je krijgt als lezer nauwelijks tijd om even van alle spanningen bij te komen. Daarbij komt dat Peet en Nugget veel te plotseling wegvallen. Wellicht heeft de schrijver dat gedaan om spanning op te bouwen? Het maakt echter dat alle focus op Janner ligt en dit maakt het verhaal niet sterker. Dat Maraly, het nieuwe personage (eindelijk een ander meisje!) op de proppen komt is heel leuk, maar vervolgens laten ze haar achter op de ijsvlakte?!
En die ijsvlakte! In heel het boek leef je toe naar het bereiken van deze veilige regio, waar de sluwels niet kunnen komen. Maar dan blijkt de ijsvlakte niet eens veilig te zijn, zodat ze aan het einde van het boek met een boot de zee op moeten vluchten. Waarheen? Dit is een behoorlijke cliffhanger, had dit niet anders gekund?
Gelukkig heb ik wel goede hoop voor het volgende deel omdat ik weet dat de schrijver kan schrijven! Dat heeft hij bewezen met deel 1, De juwelen van Anniera, dat ik nog altijd een subliem boek vind!
Het boek is bestelbaar bij:
De ijzingwekkende vlucht naar Kimera - Andrew Peterson | Gideon
Deze boekbespreking is van mijn dochter van 15 jaar (2025)
Janner, Tink en Lilly Igiby dachten dat ze heel gewone kinderen waren, met een normaal leven en een normaal verleden. Nu ze weten dat zij de verloren juwelen van Anniera zijn, de erfgenamen van een legendarisch koninkrijk, zijn ze hun leven niet meer zeker. Gnag de Naamloze wil hen koste wat kost te pakken krijgen.
De enige plek waar de Igiby’s veilig denken te zijn, bevindt zich ver weg in Kimera, een nederzetting op de IJsprairies, waar de sluwels van Sloch hun geen kwaad kunnen doen. Maar de reis ernaartoe is lang en zwaar. Ze moeten zien te ontsnappen aan een leger sluwels, monsters in het woud van Groefhout, de stelende loslopers van de Oostbocht en de gevreesde Vorkenfabriek.
Het grootste gevaar echter schuilt in de trots, jaloezie en verbittering die hun familie kapot dreigt te maken. Janner en zijn broertje en zusje leren op pijnlijke wijze dat liefde in een familie belangrijker is dan al het andere.
De ijzingwekkende vlucht naar Kimera heeft een (iets te) lange spanningsboog
Dit tweede deel van de Wingfeather saga door Andrew Peterson, heb ik met gemengde gevoelens gelezen. Na het eerste deel waren mijn verwachtingen hoog. En er zijn zeker dingen die ik in ‘De ijzingwekkende vlucht naar Kimera’ nog steeds goed vind. Zo blijft de worldbuilding heel goed. De wereld wordt in dit deel groter, waardoor je nieuwe ontdekkingen doet en de horizon verbreed wordt. Ook de tekeningetjes zijn een sterk punt. De super schattige plaatjes, vooral Lilly en Nugget zijn op een vertederende manier tot leven gebracht door de tekenaar, geven echt een extra beleving aan het verhaal. Daarbij is Lilly is nog steeds een geweldig personage. En Peet natuurlijk ook, zeker zijn nieuwe transformatie! Ook een goed punt is dat de angsten van Tink goed beschreven zijn. Het personage Tink komt ook in dit deel weer goed uit de verf. Hoe anderen met Tink omgaan, vond ik dan weer wat minder. Tink is 10 jaar(!), het klinkt onrealistisch dat anderen hem behandelen alsof hij een koning is.
Mijn grootste moeite met dit actievolle tweede deel van de serie, heeft te maken met Janner. Ik vind dat er veel te veel focus op hem ligt. Janner moet in het verhaal allerlei gevaren doorstaan om op de ijsvlakte van Kimera te komen, maar we moeten tegelijk geloven dat Pedo, Nia en Lilly niets noemenswaardigs meemaken op diezelfde reis? Al de gevaren die Janner meemaakt buitelen over elkaar heen, het is actie na actie. Je krijgt als lezer nauwelijks tijd om even van alle spanningen bij te komen. Daarbij komt dat Peet en Nugget veel te plotseling wegvallen. Wellicht heeft de schrijver dat gedaan om spanning op te bouwen? Het maakt echter dat alle focus op Janner ligt en dit maakt het verhaal niet sterker. Dat Maraly, het nieuwe personage (eindelijk een ander meisje!) op de proppen komt is heel leuk, maar vervolgens laten ze haar achter op de ijsvlakte?!
En die ijsvlakte! In heel het boek leef je toe naar het bereiken van deze veilige regio, waar de sluwels niet kunnen komen. Maar dan blijkt de ijsvlakte niet eens veilig te zijn, zodat ze aan het einde van het boek met een boot de zee op moeten vluchten. Waarheen? Dit is een behoorlijke cliffhanger, had dit niet anders gekund?
Gelukkig heb ik wel goede hoop voor het volgende deel omdat ik weet dat de schrijver kan schrijven! Dat heeft hij bewezen met deel 1, De juwelen van Anniera, dat ik nog altijd een subliem boek vind!
Het boek is bestelbaar bij:
De ijzingwekkende vlucht naar Kimera - Andrew Peterson | Gideon
Deze boekbespreking is van mijn dochter van 15 jaar (2025)
