Een genadeloze analyse van de collectieve sector en aanbevelingen voor een krachtig herstelprogramma. Hét verkiezingsprogramma van De Lijst Pim Fortuyn.
Toen het eerste paarse kabinet in 1994 aantrad, leek het er even op dat er een frisse wind zou gaan waaien en dat de collectieve sector op de schop zou gaan. Maar het is na acht jaar bewind uitgedraaid op een diepe teleurstelling, want behalve op het gebied van de overheidfinanciën (Zalmnorm) en de zedelijkheidswetgeving (homohuwelijk, euthanasie en abortus), is het een droevige puinhoop van niet-regeren geworden. Men heeft braaf op de winkel gepast, maar meer ook niet.
Het publieke domein en de collectieve sector verkeren na twee paarse kabinetsperiodes dan ook in een rampzalige toestand. De wachtlijsten in de gezondheidszorg zijn onverantwoord lang, het onderwijs bevindt zich in een zorgwekkende toestand, de veiligheid laat zeer te wensen over, het Openbaar Bestuur heeft zijn geloofwaardigheid verloren, en ga zo nog maar even door.
In dit boek onderwerpt Pim Fortuyn de toestand van de collectieve sector na acht jaar paars bewind aan een genadeloze analyse. Uit burgerplicht in strijd tegen het Nederlands regentendom. En uiteraard laat hij zijn ongezouten kritiek gepaard gaan met heldere aanbevelingen voor een krachtig herstelprogramma.
Beoordeling
In dit boek is Fortuyn zeer scherp. Anno 2025 leest dit boek toch anders dan destijds. Zo merkt Fortuyn op dat werken gezond is want wie thuis komt te zitten, leeft minder lang. Fortuyn wilde daarom de werkelozen die niet willen werken aanpakken. Dat geldt ook voor hen die in de WAO zitten. Duidelijk is dat Fortuyn zich inzet voor de werkende klasse. Anno 2025 zijn er minder werkelozen. Fortuyn neemt het ook voor de eenverdiener gezinnen. Moeder die voor kinderen zorgen verrichten ook werk.
Op het punt van het onderwijs komt Fortuyn met zaken die deels nu nog spelen. Schaalvergroting van het onderwijs zorgt voor meer regels van bovenaf en meer overheadkosten. Meer regelambtenaren. Fortuyn wil scholen van 600 leerlingen maximaal en minder overheidsbemoeienis. Het studiehuis ziet hij als een degradatie van de leraar. Leerlingen moeten alles zelf uitzoeken maar kunnen ze dat? Neem een onderwerp als Verlichting. Dit zal eerst goed moeten worden ingeleid voordat de leerling zelf iets zou kunnen uitzoeken. In hoeverre is het studiehuis nu nog aanwezig in het onderwijs. Er wordt veelal gewerkt met werkboeken, die telkens worden aangepast met gerichte vragen en opdrachten. Er is dus meer sturing. Niet elke school omhelsde het studiehuis. Traditionele scholen hielden vast aan de leraar die de kennis overbrengt. Andere scholen kozen ervoor om ook te komen met vraag gestuurde opdrachten en verwerking. Dat is nu de tendens. Waarbij werkboeken duur zijn omdat de leerlingen erin mogen schrijven en ze dus jaarlijks vervangen moeten worden.
Fortuyn die vermoedelijk hoogbegaafd was, werd destijds door een psychologe verkeerd ingeschaald. Hij zou maar moeten kiezen voor het lager beroepsonderwijs volgens haar. Zijn rector vond dit onzin tegen zijn vader maar ondertussen ging de IQ test een eigen leven leiden en werd hij soms afgewezen voor een baan etc. Toch promoveerde Fortuyn en werd hij hoogleraar. Fortuyn neemt het in dit boek op voor de hoogbegaafden. Anno 2025 zijn er op dit punt veel verbeteringen. Fortuyns onfortuinlijke kennismaking met de onderwijspsychologe, hij noemt haar een tang, zal hem allergisch gemaakt hebben voor de onderwijsgoeroes, de rand om het onderwijs. Fortuyn wil die zoveel mogelijk afschaffen. Dus een reorganisatie. Leraren moeten gewoon weer hun ding doen en lesgegeven. Fortuyn wijst niet op kleinere klassen. De visie van Fortuyn op het onderwijs anno 2025 is nog steeds actueel of wellicht actueler. Maar schaalverkleining zit er niet in. Eerder het tegendeel maar kun je op megascholen toch niet zorgen voor kleinschaligheid? Aparte hoeken voor diverse leerlingen? Meer groen op het plein en zithoeken etc... Meerdere ingangen etc... Meerdere verblijfruimten etc...
Er zijn diverse aanbevelingen om een school persoonlijk te houden. Bijvoorbeeld:
5) Beperk social media en telefoons.
Dit is een maatregel die waarschijnlijk veel weerstand oproept, maar wij zien het als vast patroon tijdens onze avonturen: hoe minder internet, hoe hechter de groep wordt! En een hechte, veilige groep is één van de belangrijkste stimuli om persoonlijk te groeien. 7 praktische tips voor persoonsvorming op jouw school - 't Wylde Leren
Toen het eerste paarse kabinet in 1994 aantrad, leek het er even op dat er een frisse wind zou gaan waaien en dat de collectieve sector op de schop zou gaan. Maar het is na acht jaar bewind uitgedraaid op een diepe teleurstelling, want behalve op het gebied van de overheidfinanciën (Zalmnorm) en de zedelijkheidswetgeving (homohuwelijk, euthanasie en abortus), is het een droevige puinhoop van niet-regeren geworden. Men heeft braaf op de winkel gepast, maar meer ook niet.
Het publieke domein en de collectieve sector verkeren na twee paarse kabinetsperiodes dan ook in een rampzalige toestand. De wachtlijsten in de gezondheidszorg zijn onverantwoord lang, het onderwijs bevindt zich in een zorgwekkende toestand, de veiligheid laat zeer te wensen over, het Openbaar Bestuur heeft zijn geloofwaardigheid verloren, en ga zo nog maar even door.
In dit boek onderwerpt Pim Fortuyn de toestand van de collectieve sector na acht jaar paars bewind aan een genadeloze analyse. Uit burgerplicht in strijd tegen het Nederlands regentendom. En uiteraard laat hij zijn ongezouten kritiek gepaard gaan met heldere aanbevelingen voor een krachtig herstelprogramma.
Beoordeling
In dit boek is Fortuyn zeer scherp. Anno 2025 leest dit boek toch anders dan destijds. Zo merkt Fortuyn op dat werken gezond is want wie thuis komt te zitten, leeft minder lang. Fortuyn wilde daarom de werkelozen die niet willen werken aanpakken. Dat geldt ook voor hen die in de WAO zitten. Duidelijk is dat Fortuyn zich inzet voor de werkende klasse. Anno 2025 zijn er minder werkelozen. Fortuyn neemt het ook voor de eenverdiener gezinnen. Moeder die voor kinderen zorgen verrichten ook werk.
Op het punt van het onderwijs komt Fortuyn met zaken die deels nu nog spelen. Schaalvergroting van het onderwijs zorgt voor meer regels van bovenaf en meer overheadkosten. Meer regelambtenaren. Fortuyn wil scholen van 600 leerlingen maximaal en minder overheidsbemoeienis. Het studiehuis ziet hij als een degradatie van de leraar. Leerlingen moeten alles zelf uitzoeken maar kunnen ze dat? Neem een onderwerp als Verlichting. Dit zal eerst goed moeten worden ingeleid voordat de leerling zelf iets zou kunnen uitzoeken. In hoeverre is het studiehuis nu nog aanwezig in het onderwijs. Er wordt veelal gewerkt met werkboeken, die telkens worden aangepast met gerichte vragen en opdrachten. Er is dus meer sturing. Niet elke school omhelsde het studiehuis. Traditionele scholen hielden vast aan de leraar die de kennis overbrengt. Andere scholen kozen ervoor om ook te komen met vraag gestuurde opdrachten en verwerking. Dat is nu de tendens. Waarbij werkboeken duur zijn omdat de leerlingen erin mogen schrijven en ze dus jaarlijks vervangen moeten worden.
Fortuyn die vermoedelijk hoogbegaafd was, werd destijds door een psychologe verkeerd ingeschaald. Hij zou maar moeten kiezen voor het lager beroepsonderwijs volgens haar. Zijn rector vond dit onzin tegen zijn vader maar ondertussen ging de IQ test een eigen leven leiden en werd hij soms afgewezen voor een baan etc. Toch promoveerde Fortuyn en werd hij hoogleraar. Fortuyn neemt het in dit boek op voor de hoogbegaafden. Anno 2025 zijn er op dit punt veel verbeteringen. Fortuyns onfortuinlijke kennismaking met de onderwijspsychologe, hij noemt haar een tang, zal hem allergisch gemaakt hebben voor de onderwijsgoeroes, de rand om het onderwijs. Fortuyn wil die zoveel mogelijk afschaffen. Dus een reorganisatie. Leraren moeten gewoon weer hun ding doen en lesgegeven. Fortuyn wijst niet op kleinere klassen. De visie van Fortuyn op het onderwijs anno 2025 is nog steeds actueel of wellicht actueler. Maar schaalverkleining zit er niet in. Eerder het tegendeel maar kun je op megascholen toch niet zorgen voor kleinschaligheid? Aparte hoeken voor diverse leerlingen? Meer groen op het plein en zithoeken etc... Meerdere ingangen etc... Meerdere verblijfruimten etc...
Er zijn diverse aanbevelingen om een school persoonlijk te houden. Bijvoorbeeld:
5) Beperk social media en telefoons.
Dit is een maatregel die waarschijnlijk veel weerstand oproept, maar wij zien het als vast patroon tijdens onze avonturen: hoe minder internet, hoe hechter de groep wordt! En een hechte, veilige groep is één van de belangrijkste stimuli om persoonlijk te groeien. 7 praktische tips voor persoonsvorming op jouw school - 't Wylde Leren
