Zijn carrière
'Bijbel en Babel' is een biografisch boek geschreven over Frans de Liagre Böhl door zoon Herman. Hij was een belangrijk persoon in de assyriologie in Nederland. Frans onderzocht met name de overeenkomsten en verschillen tussen het oude Israël en Mesopotamië. Het is een centraal thema is in zijn werk. De Liagre Böhl was een founding father van de assyriologie in Nederland en stichtte het Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten (NINO) in Leiden. Voorheen doceerde hij aan de universiteit in Groningen. Hij werd ook bekend om zijn vertaling van het Gilgamesj epos en zijn uitgebreide publicaties over zijn reizen en ontdekkingen.
Zijn afkomst
Böhl was de zoon van Eduard Böhl, wiens eerste vrouw Anna een dochter van Kohlbrugge was. Frans de Liagre Böhl was echter een kind uit het tweede huwelijk van Eduard Böhl. Frans nam in 1949 de meisjesnaam van zijn grootmoeder aan: De Liagre. Hij wilde haar gedenken. Dit had wellicht ook met zijn emancipatiegedachte te maken. Hij vond dat de vrouw in de Bijbel en vooral in het Jodendom en christendom was achtergesteld.
Zo vader maar niet zo zoon
De vader van Frans en schoonzoon van Kohlbrugge, Eduard Böhl was tegen elke vorm van Schriftkritiek. Hij schreef "Tot de wet en tot de getuigenis. Een verweerschrift tegen de nieuw-kritische studie van het Oude Testament". Frans de Liagre Böhl nam echter het Oude Testament niet meer zo zwaar op als zijn vader. Hij zag de geschiedenis van Israël meer als symbolisch en niet als letterlijk. Hij wilde die in de pas laten lopen met de nieuwere opvattingen, gevonden teksten van de opgravingen, de kleitabletten. Hij was echter niet vrijzinnig maar zeker ook weer niet orthodox. Hij was ook niet pan-Babylonisch. Dat wil zeggen: Babel als bakermat van alle beschavingen waarbij het Gilgamesj epos zelfs ten grondslag zou liggen een de Oddysee van Homerus.
Friederich Delitzsch als wetenschappelijk vader
Frans de Liagre Böhl studeerde in Duitsland bij Friedrich Delitzsch die bekend is geworden om zijn boek Babel und Bibel. De Bijbel zou voor een deel zijn afgeleid van de Babylonische verhalen, Enuma Elisj (scheppingsverhaal) en het Gilgamesj epos (Babylonisch zondvloedverhaal) volgens Friedrich. Friedrich Delitzsch had ook een vader die orthodox was namelijk de Oudtestamenticus Frans Delitzsch maar ook hij ging een andere kant op. Frans de Liagre Böhl importeerde de visie van zijn leermeester Friedrich Delitzsch (Babel en Bijbel) naar Nederland en kreeg vooral voet aan wal aan de universiteit in Leiden. Toch was Frans de Liagre Böhl minder rigoureus dan Friedrich Delitzsch. Frans stelde wel de verschillen aan de orde tussen Babel en Bijbel. In het Bijbelse scheppingsverhaal en zondvloedverhaal is er sprake van schuld (zonde) en terechte straf. Dat is bij Babel afwezig. Daar draait het meer om de luimen van de goden. Als hun pet scheef staat, krijgt de mens de klappen.
'Bijbel en Babel' is een biografisch boek geschreven over Frans de Liagre Böhl door zoon Herman. Hij was een belangrijk persoon in de assyriologie in Nederland. Frans onderzocht met name de overeenkomsten en verschillen tussen het oude Israël en Mesopotamië. Het is een centraal thema is in zijn werk. De Liagre Böhl was een founding father van de assyriologie in Nederland en stichtte het Nederlands Instituut voor het Nabije Oosten (NINO) in Leiden. Voorheen doceerde hij aan de universiteit in Groningen. Hij werd ook bekend om zijn vertaling van het Gilgamesj epos en zijn uitgebreide publicaties over zijn reizen en ontdekkingen.
Zijn afkomst
Böhl was de zoon van Eduard Böhl, wiens eerste vrouw Anna een dochter van Kohlbrugge was. Frans de Liagre Böhl was echter een kind uit het tweede huwelijk van Eduard Böhl. Frans nam in 1949 de meisjesnaam van zijn grootmoeder aan: De Liagre. Hij wilde haar gedenken. Dit had wellicht ook met zijn emancipatiegedachte te maken. Hij vond dat de vrouw in de Bijbel en vooral in het Jodendom en christendom was achtergesteld.
Zo vader maar niet zo zoon
De vader van Frans en schoonzoon van Kohlbrugge, Eduard Böhl was tegen elke vorm van Schriftkritiek. Hij schreef "Tot de wet en tot de getuigenis. Een verweerschrift tegen de nieuw-kritische studie van het Oude Testament". Frans de Liagre Böhl nam echter het Oude Testament niet meer zo zwaar op als zijn vader. Hij zag de geschiedenis van Israël meer als symbolisch en niet als letterlijk. Hij wilde die in de pas laten lopen met de nieuwere opvattingen, gevonden teksten van de opgravingen, de kleitabletten. Hij was echter niet vrijzinnig maar zeker ook weer niet orthodox. Hij was ook niet pan-Babylonisch. Dat wil zeggen: Babel als bakermat van alle beschavingen waarbij het Gilgamesj epos zelfs ten grondslag zou liggen een de Oddysee van Homerus.
Friederich Delitzsch als wetenschappelijk vader
Frans de Liagre Böhl studeerde in Duitsland bij Friedrich Delitzsch die bekend is geworden om zijn boek Babel und Bibel. De Bijbel zou voor een deel zijn afgeleid van de Babylonische verhalen, Enuma Elisj (scheppingsverhaal) en het Gilgamesj epos (Babylonisch zondvloedverhaal) volgens Friedrich. Friedrich Delitzsch had ook een vader die orthodox was namelijk de Oudtestamenticus Frans Delitzsch maar ook hij ging een andere kant op. Frans de Liagre Böhl importeerde de visie van zijn leermeester Friedrich Delitzsch (Babel en Bijbel) naar Nederland en kreeg vooral voet aan wal aan de universiteit in Leiden. Toch was Frans de Liagre Böhl minder rigoureus dan Friedrich Delitzsch. Frans stelde wel de verschillen aan de orde tussen Babel en Bijbel. In het Bijbelse scheppingsverhaal en zondvloedverhaal is er sprake van schuld (zonde) en terechte straf. Dat is bij Babel afwezig. Daar draait het meer om de luimen van de goden. Als hun pet scheef staat, krijgt de mens de klappen.
