Luther over de allegorie in Galaten 4,24
Galaten 4:24 Deze dingen hebben een zinnebeeldige betekenis (allegorie); want deze vrouwen zijn de twee verbonden: het ene, dat van de berg Sinaï, dat kinderen voortbrengt voor de slavernij, dat is Hagar.
Luther: Allegorieën zijn niet erg overtuigend, maar zoals afbeeldingen visualiseren ze een kwestie. Als Paulus niet vooraf onbetwistbare argumenten had aangedragen voor de rechtvaardigheid van het geloof tegenover de rechtvaardigheid van werken, zou deze allegorie weinig nut hebben gehad. Nadat hij zijn zaak eerst had versterkt met onoverwinnelijke argumenten, kan hij het zich veroorloven deze allegorie in te voegen om indruk en schoonheid aan zijn presentatie toe te voegen.
Calvijn zegt dat Galaten 4,24 is misbruikt in de Vroege kerk door kerkvaders als Origenes. Deze allegorese kom je ook tegen in de brief aan de Hebreeën. De Jood Philo van Alexandrië gebruikte dit voor de Joodse exegese van Thora. In de Vroege kerk nam dus Origenes dit over (van Paulus) en van Philo.
Calvijn merkt op: "Bovendien, dewijl de historie die hij aanhaalt, niets tot de zaak schijnt te dienen, zo brengt hij haar tot een allegorische uitlegging. Voorts, dewijl hij schrijft, dat deze dingen allegorisch of zinnebeeldig zijn, heeft Origenes daaruit aanleiding genomen, en meer anderen om de Schrift van haren rechten zin her- en derwaarts te draaien; want zij besloten als volgt: De letterlijke zin is al te arm en veracht, derhalve zijn onder de schors of bast der letter, hogere mysteriën verborgen, welke niet anders konden te voorschijn gebracht worden, dan met allegorieën te maken. En dit heeft hij lichtelijk behouden, want bespiegelingen, die een schijn van scherpzinnigheid hebben, heeft de wereld altijd geacht, en zal ze achten boven de grondige leer. Aldus is de teugelloze vrijheid der allegorieën meer en meer toegenomen, zodat men niet alleen straffeloos heeft toegelaten in de behandeling der Schrift te spelen, maar men heeft het zelfs grotelijks geprezen. Want men heeft vele eeuwen lang niemand geacht vernuftig te zijn, dan wie scherpzinnig het heilige Woord Gods wist en durfde te veranderen. Dit is zonder twijfel een vond van den duivel geweest, om de autoriteit der Schrift te krenken, en om het ware nut uit het lezen dezelve weg te nemen: welke ontheiliging God met een rechtvaardig oordeel gestraft heeft, als Hij het zuivere begrip door valse uitleggingen heeft laten begraven. De Schrift (zeggen zij) is vruchtbaar, en daarom baart zij menigerlei zin. Ik beken wel, dat de Schrift een zeer overvloedige en onuitputtelijke fontein van alle wijsheid is, maar ik ontken dat hare vruchtbaarheid gelegen is in menigerlei zinnen, die ieder naar hartenlust verdicht. Zo zullen wij dan weten, dat de ware zin der Schrift deze is, die natuurlijk en eenvoudig is: en laat ons dien aannemen en vasthouden. Laat ons de verdichte uitleggingen, die van den letterlijke zin afleiden, niet alleen als twijfelachtig verachten, maar als verderfelijke vervalsingen manhaftig verwerpen. Maar wat zullen wij op de woorden van Paulus antwoorden? Zeker wil hij niet zeggen, dat Mozes geschreven heeft met het doel om de historie in ene allegorische zin te veranderen, maar hij vermaant hoe de historie op de tegenwoordige handeling slaat, te weten, zo wij aanmerken, dat het beeld der gemeente ons daar figuurlijk getekend is. En zulk een analoge of hogere zin is niet vreemd van den rechten zin der letter, als van Abrahams huisgezin een gelijkenis genomen wordt op de gemeente". Bron: Microsoft Word - Johannes Calvijn over de Galatenbrief.doc
Galaten 4:24 Deze dingen hebben een zinnebeeldige betekenis (allegorie); want deze vrouwen zijn de twee verbonden: het ene, dat van de berg Sinaï, dat kinderen voortbrengt voor de slavernij, dat is Hagar.
Luther: Allegorieën zijn niet erg overtuigend, maar zoals afbeeldingen visualiseren ze een kwestie. Als Paulus niet vooraf onbetwistbare argumenten had aangedragen voor de rechtvaardigheid van het geloof tegenover de rechtvaardigheid van werken, zou deze allegorie weinig nut hebben gehad. Nadat hij zijn zaak eerst had versterkt met onoverwinnelijke argumenten, kan hij het zich veroorloven deze allegorie in te voegen om indruk en schoonheid aan zijn presentatie toe te voegen.
Calvijn zegt dat Galaten 4,24 is misbruikt in de Vroege kerk door kerkvaders als Origenes. Deze allegorese kom je ook tegen in de brief aan de Hebreeën. De Jood Philo van Alexandrië gebruikte dit voor de Joodse exegese van Thora. In de Vroege kerk nam dus Origenes dit over (van Paulus) en van Philo.
Calvijn merkt op: "Bovendien, dewijl de historie die hij aanhaalt, niets tot de zaak schijnt te dienen, zo brengt hij haar tot een allegorische uitlegging. Voorts, dewijl hij schrijft, dat deze dingen allegorisch of zinnebeeldig zijn, heeft Origenes daaruit aanleiding genomen, en meer anderen om de Schrift van haren rechten zin her- en derwaarts te draaien; want zij besloten als volgt: De letterlijke zin is al te arm en veracht, derhalve zijn onder de schors of bast der letter, hogere mysteriën verborgen, welke niet anders konden te voorschijn gebracht worden, dan met allegorieën te maken. En dit heeft hij lichtelijk behouden, want bespiegelingen, die een schijn van scherpzinnigheid hebben, heeft de wereld altijd geacht, en zal ze achten boven de grondige leer. Aldus is de teugelloze vrijheid der allegorieën meer en meer toegenomen, zodat men niet alleen straffeloos heeft toegelaten in de behandeling der Schrift te spelen, maar men heeft het zelfs grotelijks geprezen. Want men heeft vele eeuwen lang niemand geacht vernuftig te zijn, dan wie scherpzinnig het heilige Woord Gods wist en durfde te veranderen. Dit is zonder twijfel een vond van den duivel geweest, om de autoriteit der Schrift te krenken, en om het ware nut uit het lezen dezelve weg te nemen: welke ontheiliging God met een rechtvaardig oordeel gestraft heeft, als Hij het zuivere begrip door valse uitleggingen heeft laten begraven. De Schrift (zeggen zij) is vruchtbaar, en daarom baart zij menigerlei zin. Ik beken wel, dat de Schrift een zeer overvloedige en onuitputtelijke fontein van alle wijsheid is, maar ik ontken dat hare vruchtbaarheid gelegen is in menigerlei zinnen, die ieder naar hartenlust verdicht. Zo zullen wij dan weten, dat de ware zin der Schrift deze is, die natuurlijk en eenvoudig is: en laat ons dien aannemen en vasthouden. Laat ons de verdichte uitleggingen, die van den letterlijke zin afleiden, niet alleen als twijfelachtig verachten, maar als verderfelijke vervalsingen manhaftig verwerpen. Maar wat zullen wij op de woorden van Paulus antwoorden? Zeker wil hij niet zeggen, dat Mozes geschreven heeft met het doel om de historie in ene allegorische zin te veranderen, maar hij vermaant hoe de historie op de tegenwoordige handeling slaat, te weten, zo wij aanmerken, dat het beeld der gemeente ons daar figuurlijk getekend is. En zulk een analoge of hogere zin is niet vreemd van den rechten zin der letter, als van Abrahams huisgezin een gelijkenis genomen wordt op de gemeente". Bron: Microsoft Word - Johannes Calvijn over de Galatenbrief.doc
