Prof. dr. W. van Vlastuin (HHK) wil met de lezer op de golflengte van het hart luisteren naar de diepe inzichten die in de vroege gereformeerde traditie in het doopformulier zijn samengebracht.
Luther zei bijvoorbeeld: ‘We moeten ons de doop ten nutte maken en ons ermee vertroosten en versterken als onze zonden en ons geweten ons bezwaren. Juist dan moeten we zeggen: ik ben gedoopt!’
We hebben ons hele leven genoeg aan het geheimenis van de doop. We raken nooit uitgedacht over deze werkelijkheid, omdat het hele Evangelie in de enkele druppels water tot uitdrukking komt. En we kunnen de doop voor onze kinderen alleen maar duiden als we eerst de rijkdom van onze eigen doop op een geestelijke en gelovige manier verstaan.
Het gaat dus eerst om de vraag: hoe leven we als volwassen gelovigen uit de doop? In dit boek wil de auteur met de lezer op de golflengte van het hart luisteren naar de diepe inzichten die in de vroege gereformeerde traditie in het doopformulier zijn samengebracht.
'IN CHRISTUS GEDOOPT' VAN DR. W. VAN VLASTUIN IS
EEN ZEER DOORWROCHT EN EEN ZEER BEVINDELIJK BOEK OVER HET OUDE DOOPFORMULIER
Waarom weer een boek over het doopformulier
Over de doop en het doopformulier is al zoveel geschreven. Bovendien is er al zoveel verdeeldheid over dit onderwerp. Waarom toch dit boek? Allereerst omdat prof. dr. W. van Vlastuin heel erg veel te bieden heeft als professor in de spiritualiteit van het gereformeerde protestantisme. Daarnaast heeft hij met zijn studenten en gemeenteleden (doopouders) dit rijke doopformulier, het document van onze aloude gereformeerde leer, vaak doorgenomen. Ook vond hij zelf in moeilijke tijden troost uit deze schatkamer. Zo is het doopformulier voor hem door de tijden heen steeds verder opengegaan. Hij merkt op: "Dat bracht mij tot de gedachte om deze ontdekkingsreis in dit oude formulier breder te delen..."(p.10)
Deze diverse ervaringen van de schrijver hebben zondermeer een mooi boek opgeleverd van 425 pagina's. Een boek dat ons niet alleen informeert over de doop maar vooral wil transformeren vanuit onze doop. Daar ligt de enorme zeggingskracht van dit boek. Het boek wil dus niet alleen ons hoofd raken en de zoveelste discussie opgang brengen maar het mikt op ons hart. En ik ben van mening dat het hem gelukt is. Terecht luidt daarom ondertitel: 'Ons doopformulier voor hart en hoofd'. Het hart dus gaat voorop.
De auteur heeft bovendien een aansprekende en beeldende manier van schrijven. Ik geef een voorbeeld waarin zijn beeldende schrijfstijl en zijn eenvoudige hartentaal, waarin de schrijver zichzelf ten voorbeeld stelt, bijeenkomen: "Wat een liefde in de Vader. Ik ben minder dan een mugje dat om de Domtoren vliegt, maar Hij stelt belang in mij. Mensen kunnen mij negeren, zeker als ze in mijn hart zouden kunnen kijken, maar de vader heeft zich over mij neergebogen. Hij heeft Zijn Zoon voor mij naar deze wereld gezonden. Voordat ik er was, had Hij mij een plaats in Zijn hart gegeven" (p245).
Van verbond naar verkiezing en niet andersom
Van Vlastuin volgt de route van het doopformulier. Dat is logisch zou je zeggen. Maar hij laat daardoor wel het doopformulier uitpraten en uitzeggen wat er te zeggen valt. Er zijn ook auteurs die mijns inziens het doopformulier in de rede vallen. In de doop zou het gaan om alle uitverkoren kinderen. Waarbij er dan soms een enorme overschatting is van de doop door te veronderstellen dat alle dopelinge uitverkoren zijn of veelal juist een enorme onderschatting van de doop doordat men stelt dat er onder de dopelingen uitverkorenen zullen zijn aan wie de Drie-enige God in waarheid de doopbelofte verzegelt. De andere dopelingen vallen buiten de boot. Van Vlastuin echter volgt het doopformulier wat stelt dat elke dopeling deelt in de doopbelofte. Het rijke genadeverbond gaat dus voorop en dan pas volgt de troost van de verkiezing. Want als de dopeling door genade zijn of haar genadevolle doopbelofte leert inwilligen dan volgt daarop dat hij of zij in het stervensuur zich eindelijk zal voegen in de gemeente van de uitverkorenen. Daar loopt de doop als het goed is op uit...
Elke dopeling krijgt een zeer genaderijke kans om zalig te worden. En natuurlijk leert de dopeling die gebruik heeft mogen maken van genaderijke belofte in de doop ook zijn verkiezing kennen van eeuwigheid. Dan wordt de verkiezing een troostleer voor wankelmoedige zondaren en valt dit puzzelstukje op zijn plaats. Want wat er ook gebeurt Christus staat garant voor de zaligheid. Niemand kan immers de schapen uit Zijn hand rukken. Hij houdt vast en daar achter staat de Vader die de zondaar liefheeft met een eeuwige liefde want: "niemand kan ze uit de hand van de Vader rukken", zei Jezus. Er is dus sprake van een dubbele houdgreep volgens Jezus, de goede Herder. Eén in de tijd en één al van eeuwigheid. Ruwe stormen van zonde en aanvechting mogen daarom gerust woeden... God zal al deze stormen stillen en de zondaar veilig brengen aan Zijn voorzienige hand naar diens eeuwige bestemming. Dat is: naar Hemzelf.
De rijke verbondsopvatting van het doopformulier
De mens staat niet in het middelpunt bij de doop volgens Van Vlastuin maar de belovende God die zich verbindt met verloren zondaren. Daarom kunnen onmondige kinderen gedoopt wordt. God is de eerste. Ook is de doopbelofte geen object dat de mens als subject, handelend persoon, moet verwerkelijken. In de doop is God het subject, de handelende Persoon. Hij is de belovende God die de genade aanbiedt en belooft te zullen realiseren. De Geest verzekert immers "dat toe-eigenen wil (oud-Nederlands voor 'zal') dat wat wij in Christus reeds hebben namelijk afwassing van onze zonde en de dagelijkse vernieuwing van ons leven".
Dat elke dopeling deelt in de rijkdom van het genadeverbond is een groot voorrecht. Van Vlastuin merkt op: "De Geest eigent ons toe wat wij hebben, omdat we in de ware wijnstok Christus zijn ingeënt (Joh. 15,1-8). We kunnen ons de vraag stellen of het evangelie minder gemeend tot een wereldling dan tot een kerkmens komt. Er is inderdaad verschil. De zondaar in de wereld is niet zondiger dan wij, maar Hij deelt niet in onze positie in de Wijnstok Christus. Aan ons is Gods Woord toevertrouwd (Rom. 3,2).
Moderne gedachten bij een oud doopformulier
Dan is er ook nog de moderne gedachte dat alles draait om de mens. Hij is de handelende persoon, het subject en alles om hem heen is object (visie van Descartes). Wie zo denkt en heeft leren denken, meent dat hij zelf Gods genade moet realiseren en aanpakken. God staat dan op afstand. Maar zo is het niet. Achter de doopbelofte staat een handelend Persoon, de Drie-enige God zelf. Hij is de belovende God die de genade wil realiseren in de harten van de dopelingen.
Deze Drie-enige God staat niet op afstand maar is juist heel dichtbij. In de moderne tijd hebben we God steeds meer op afstand gezet. Gods majestueuze schepping noemen we natuur en we menen precies te weten via onze kennis van de moderne natuurkunde hoe alles is ontstaan. Zelfs God als de oorsprong van alles is niet eens noodzakelijk meer. Maar zo kunnen wij ook als degelijk gereformeerden beïnvloed door de geest van de moderne tijd afstandelijk naar onze doop kijken. God is dan ver weg. Van Vlastuin merkt echter corrigerend op: '' De taal van het doopformulier plaatst God niet op grote afstand achter een serie groen geworden verkeerslichten, maar verzekert ons ervan dat het precies omgekeerd ligt. God is niet op afstand maar wij komen op afstand van Hem als wij ons bij Hem vandaan verwijderen, ondanks alle rode stoplichten die ons het grote gevaar laten zien. Tussen de doop van de belovende God en onze zaligheid is geen lange weg, maar ons ongeloof verwerpt de God van onze doop" (p129)
Moderne vragen bij een oud formulier
Van Vlastuin gaat in op moderne vragen die er leven bij het doopformulier. Om een voorbeeld te geven: Het verbond heeft twee delen en vraagt dus van de kant van de dopeling om "een nieuwe gehoorzaamheid namelijk dat wij de Vader, Zoon en Heilige Geest aanhangen betrouwen en liefhebben van ganser harte". Van Vlastuin merkt op: "Het woordje 'gehoorzaamheid' klinkt vandaag als beperkend en bevoogdend in de oren". We zouden daarom zomaar kunnen denken dat het bij de oude wereld hoort en voor ons niet meer geldt. Het past namelijk niet meer bij het begrip vrijheid dat wij hanteren namelijk dat we kunnen kiezen. Maar als we nu eens bedenken dat deze gehoorzaamheid ons bevrijdt van het kwade dan wordt het anders want zo merkt Van Vlastuin op: "We worden bevrijdt tot de gehoorzaamheid van Gods eigen Zoon. Daar is niets slaaf aan, maar het is pure vrijheid". Daar komt bij dat het hart vernieuwd wordt door Gods genade en merkt Van Vlastuin op: "We wandelen dan ook helemaal uit vrije wil in Gods wet" (Psalm 110,3).
Een zeer bevindelijk en pastoraal boek
Dat blijkt uit het volgende. De doop vraagt om een nieuwe gehoorzaamheid namelijk "dat wij de Vader, Zoon en Heilige Geest aanhangen betrouwen en liefhebben van ganser harte". Aanhangen en liefde hebben zijn twee woorden volgens Van Vlastuin die wijze op het huwelijksleven met God. Hij merkt op: "Mijn hemelse Bruidegom hoeft niet vermaand te worden om toegewijd te zijn aan mij. Dat gaat bij Hem vanzelf. (...) Maar ik moet wel vermaand worden om vierentwintig uur per dag toegewijd te zijn aan Hem. Ik schaam mij daarvoor" (p256).
"Hoe zwak zijn wij! Wij kunnen niet één ogenblik staande blijven. We zijn elk moment in grote nood. Juist in demonische aanvallen komt het erop aan de Heere aan te hangen. Toen alle omstanders Bartimeüs van de Heere Jezus afhielden, riep hij zoveel te meer (Luk. 18,39)". (...) "De Kananese vrouw hing de Heere Jezus aan, toen Hij haar afstootte (Matth. 15,22-28). De geweldenaars nemen het Koninkrijk der hemelen met geweld (Matth. 11,12). In dit geestelijke geweld verdiept het geestelijke leven. In de weg van de volhardende worsteling bloeit de diepte van Gods genade open. De geestelijke werkelijkheid wordt meer en meer werkelijkheid. We groeien in de kennis van de Heilige God. Ons geweten wordt geoefend in teerheid en afhankelijkheid". (p 259-260).
Een boek dat gereformeerde kerken aan elkaar kan verbinden
Tot slot nog een beoordeling van dit boek. Eigenlijk heb ik dit tussentijds al gedaan door de schrijver instemmend te citeren. Door de bijvoorbeeld kopjes boven de alinea's zoals 'Een zeer bevindelijk boek' en door het opschrift boven deze boekbespreking 'In Christus gedoopt van dr. W. van Vlastuin is een zeer doorwrocht en een zeer bevindelijk boek over het oude doopformulier".
Daar is wel veel mee gezegd maar niet alles... Het boek is zoals we al zeiden beeldend boeiend en eigentijds geschreven en verwoordt het oude doopformulier op een klassieke wijze. Bij dat laatste wil ik nog even stilstaan. Van Vlastuin staat in de lijn van Adam Wormser die een beroemd boek schreef over de doop in de 19de eeuw. Hij zag de doop niet als een loterij. Dat doen zij die de doop zien als een gesloten testament wat alleen geldt voor de uitverkorenen. Dan moet je namelijk naar de hemel opklimmen om in Gods boek van de verkiezing te kijken of je naam er wel instaat en dan pas gaat dit testament voor jou open. Het is echter totaal anders volgens Wormser. De doop verzegelt aan elke dopeling de doopbelofte. Wormser achtte deze uitleg van de doop van groot belang om zo het volk en vaderland te redden in een tijd waarin er steeds nieuwe kerken en afscheidingen ontstonden en de vaderlandse kerk steeds verder en verder afbrokkelde...
Dit boek van Van Vlastuin verbindt eveneens kerken met elkaar omdat Van Vlastuin het doopformulier uitlegt vanuit het formulier zelf (en dus niet vanuit eigen kerkelijk standpunt) en het vervolgens aan het hart legt van de lezers.
De lezers uit meer verbondsmatige kerken kunnen leren van de bevindelijke uitleg van Van Vlastuin en lezers van de bevindelijke kerken kunnen leren van de wijze waarop in dit oude doopformulier het verbond aan de orde komt. Maar ook kunnen zij zich laten corrigeren op het punt van de bevinding. Van Vlastuin ruimt verkeerde bevindingen -met gebruikmaking van de aloude reformatorische theologie- op, om zo de weg te banen voor de ware bevinding. Daarom beveel ik dit boek van harte aan. Omdat het boek niet alleen informeert maar vooral wil transformeren is het beter om telkens een klein stukje te lezen en om het zo op je in te laten werken. Je kunt het ook in een leeskring lezen of samen met iemand anders om zo met elkaar de rijkdom van dit oude formulier op je in te laten werken. Dominees kunnen het uitstekend gebruiken voor hun dooptoespraak en ouderlingen voor hun bezoekjes in de gemeente. Daarom: Tolle et lege
Het boek is bestelbaar bij:
In Christus gedoopt - - 9789402912302 - De Banier
Luther zei bijvoorbeeld: ‘We moeten ons de doop ten nutte maken en ons ermee vertroosten en versterken als onze zonden en ons geweten ons bezwaren. Juist dan moeten we zeggen: ik ben gedoopt!’
We hebben ons hele leven genoeg aan het geheimenis van de doop. We raken nooit uitgedacht over deze werkelijkheid, omdat het hele Evangelie in de enkele druppels water tot uitdrukking komt. En we kunnen de doop voor onze kinderen alleen maar duiden als we eerst de rijkdom van onze eigen doop op een geestelijke en gelovige manier verstaan.
Het gaat dus eerst om de vraag: hoe leven we als volwassen gelovigen uit de doop? In dit boek wil de auteur met de lezer op de golflengte van het hart luisteren naar de diepe inzichten die in de vroege gereformeerde traditie in het doopformulier zijn samengebracht.
'IN CHRISTUS GEDOOPT' VAN DR. W. VAN VLASTUIN IS
EEN ZEER DOORWROCHT EN EEN ZEER BEVINDELIJK BOEK OVER HET OUDE DOOPFORMULIER
Waarom weer een boek over het doopformulier
Over de doop en het doopformulier is al zoveel geschreven. Bovendien is er al zoveel verdeeldheid over dit onderwerp. Waarom toch dit boek? Allereerst omdat prof. dr. W. van Vlastuin heel erg veel te bieden heeft als professor in de spiritualiteit van het gereformeerde protestantisme. Daarnaast heeft hij met zijn studenten en gemeenteleden (doopouders) dit rijke doopformulier, het document van onze aloude gereformeerde leer, vaak doorgenomen. Ook vond hij zelf in moeilijke tijden troost uit deze schatkamer. Zo is het doopformulier voor hem door de tijden heen steeds verder opengegaan. Hij merkt op: "Dat bracht mij tot de gedachte om deze ontdekkingsreis in dit oude formulier breder te delen..."(p.10)
Deze diverse ervaringen van de schrijver hebben zondermeer een mooi boek opgeleverd van 425 pagina's. Een boek dat ons niet alleen informeert over de doop maar vooral wil transformeren vanuit onze doop. Daar ligt de enorme zeggingskracht van dit boek. Het boek wil dus niet alleen ons hoofd raken en de zoveelste discussie opgang brengen maar het mikt op ons hart. En ik ben van mening dat het hem gelukt is. Terecht luidt daarom ondertitel: 'Ons doopformulier voor hart en hoofd'. Het hart dus gaat voorop.
De auteur heeft bovendien een aansprekende en beeldende manier van schrijven. Ik geef een voorbeeld waarin zijn beeldende schrijfstijl en zijn eenvoudige hartentaal, waarin de schrijver zichzelf ten voorbeeld stelt, bijeenkomen: "Wat een liefde in de Vader. Ik ben minder dan een mugje dat om de Domtoren vliegt, maar Hij stelt belang in mij. Mensen kunnen mij negeren, zeker als ze in mijn hart zouden kunnen kijken, maar de vader heeft zich over mij neergebogen. Hij heeft Zijn Zoon voor mij naar deze wereld gezonden. Voordat ik er was, had Hij mij een plaats in Zijn hart gegeven" (p245).
Van verbond naar verkiezing en niet andersom
Van Vlastuin volgt de route van het doopformulier. Dat is logisch zou je zeggen. Maar hij laat daardoor wel het doopformulier uitpraten en uitzeggen wat er te zeggen valt. Er zijn ook auteurs die mijns inziens het doopformulier in de rede vallen. In de doop zou het gaan om alle uitverkoren kinderen. Waarbij er dan soms een enorme overschatting is van de doop door te veronderstellen dat alle dopelinge uitverkoren zijn of veelal juist een enorme onderschatting van de doop doordat men stelt dat er onder de dopelingen uitverkorenen zullen zijn aan wie de Drie-enige God in waarheid de doopbelofte verzegelt. De andere dopelingen vallen buiten de boot. Van Vlastuin echter volgt het doopformulier wat stelt dat elke dopeling deelt in de doopbelofte. Het rijke genadeverbond gaat dus voorop en dan pas volgt de troost van de verkiezing. Want als de dopeling door genade zijn of haar genadevolle doopbelofte leert inwilligen dan volgt daarop dat hij of zij in het stervensuur zich eindelijk zal voegen in de gemeente van de uitverkorenen. Daar loopt de doop als het goed is op uit...
Elke dopeling krijgt een zeer genaderijke kans om zalig te worden. En natuurlijk leert de dopeling die gebruik heeft mogen maken van genaderijke belofte in de doop ook zijn verkiezing kennen van eeuwigheid. Dan wordt de verkiezing een troostleer voor wankelmoedige zondaren en valt dit puzzelstukje op zijn plaats. Want wat er ook gebeurt Christus staat garant voor de zaligheid. Niemand kan immers de schapen uit Zijn hand rukken. Hij houdt vast en daar achter staat de Vader die de zondaar liefheeft met een eeuwige liefde want: "niemand kan ze uit de hand van de Vader rukken", zei Jezus. Er is dus sprake van een dubbele houdgreep volgens Jezus, de goede Herder. Eén in de tijd en één al van eeuwigheid. Ruwe stormen van zonde en aanvechting mogen daarom gerust woeden... God zal al deze stormen stillen en de zondaar veilig brengen aan Zijn voorzienige hand naar diens eeuwige bestemming. Dat is: naar Hemzelf.
De rijke verbondsopvatting van het doopformulier
De mens staat niet in het middelpunt bij de doop volgens Van Vlastuin maar de belovende God die zich verbindt met verloren zondaren. Daarom kunnen onmondige kinderen gedoopt wordt. God is de eerste. Ook is de doopbelofte geen object dat de mens als subject, handelend persoon, moet verwerkelijken. In de doop is God het subject, de handelende Persoon. Hij is de belovende God die de genade aanbiedt en belooft te zullen realiseren. De Geest verzekert immers "dat toe-eigenen wil (oud-Nederlands voor 'zal') dat wat wij in Christus reeds hebben namelijk afwassing van onze zonde en de dagelijkse vernieuwing van ons leven".
Dat elke dopeling deelt in de rijkdom van het genadeverbond is een groot voorrecht. Van Vlastuin merkt op: "De Geest eigent ons toe wat wij hebben, omdat we in de ware wijnstok Christus zijn ingeënt (Joh. 15,1-8). We kunnen ons de vraag stellen of het evangelie minder gemeend tot een wereldling dan tot een kerkmens komt. Er is inderdaad verschil. De zondaar in de wereld is niet zondiger dan wij, maar Hij deelt niet in onze positie in de Wijnstok Christus. Aan ons is Gods Woord toevertrouwd (Rom. 3,2).
Moderne gedachten bij een oud doopformulier
Dan is er ook nog de moderne gedachte dat alles draait om de mens. Hij is de handelende persoon, het subject en alles om hem heen is object (visie van Descartes). Wie zo denkt en heeft leren denken, meent dat hij zelf Gods genade moet realiseren en aanpakken. God staat dan op afstand. Maar zo is het niet. Achter de doopbelofte staat een handelend Persoon, de Drie-enige God zelf. Hij is de belovende God die de genade wil realiseren in de harten van de dopelingen.
Deze Drie-enige God staat niet op afstand maar is juist heel dichtbij. In de moderne tijd hebben we God steeds meer op afstand gezet. Gods majestueuze schepping noemen we natuur en we menen precies te weten via onze kennis van de moderne natuurkunde hoe alles is ontstaan. Zelfs God als de oorsprong van alles is niet eens noodzakelijk meer. Maar zo kunnen wij ook als degelijk gereformeerden beïnvloed door de geest van de moderne tijd afstandelijk naar onze doop kijken. God is dan ver weg. Van Vlastuin merkt echter corrigerend op: '' De taal van het doopformulier plaatst God niet op grote afstand achter een serie groen geworden verkeerslichten, maar verzekert ons ervan dat het precies omgekeerd ligt. God is niet op afstand maar wij komen op afstand van Hem als wij ons bij Hem vandaan verwijderen, ondanks alle rode stoplichten die ons het grote gevaar laten zien. Tussen de doop van de belovende God en onze zaligheid is geen lange weg, maar ons ongeloof verwerpt de God van onze doop" (p129)
Moderne vragen bij een oud formulier
Van Vlastuin gaat in op moderne vragen die er leven bij het doopformulier. Om een voorbeeld te geven: Het verbond heeft twee delen en vraagt dus van de kant van de dopeling om "een nieuwe gehoorzaamheid namelijk dat wij de Vader, Zoon en Heilige Geest aanhangen betrouwen en liefhebben van ganser harte". Van Vlastuin merkt op: "Het woordje 'gehoorzaamheid' klinkt vandaag als beperkend en bevoogdend in de oren". We zouden daarom zomaar kunnen denken dat het bij de oude wereld hoort en voor ons niet meer geldt. Het past namelijk niet meer bij het begrip vrijheid dat wij hanteren namelijk dat we kunnen kiezen. Maar als we nu eens bedenken dat deze gehoorzaamheid ons bevrijdt van het kwade dan wordt het anders want zo merkt Van Vlastuin op: "We worden bevrijdt tot de gehoorzaamheid van Gods eigen Zoon. Daar is niets slaaf aan, maar het is pure vrijheid". Daar komt bij dat het hart vernieuwd wordt door Gods genade en merkt Van Vlastuin op: "We wandelen dan ook helemaal uit vrije wil in Gods wet" (Psalm 110,3).
Een zeer bevindelijk en pastoraal boek
Dat blijkt uit het volgende. De doop vraagt om een nieuwe gehoorzaamheid namelijk "dat wij de Vader, Zoon en Heilige Geest aanhangen betrouwen en liefhebben van ganser harte". Aanhangen en liefde hebben zijn twee woorden volgens Van Vlastuin die wijze op het huwelijksleven met God. Hij merkt op: "Mijn hemelse Bruidegom hoeft niet vermaand te worden om toegewijd te zijn aan mij. Dat gaat bij Hem vanzelf. (...) Maar ik moet wel vermaand worden om vierentwintig uur per dag toegewijd te zijn aan Hem. Ik schaam mij daarvoor" (p256).
"Hoe zwak zijn wij! Wij kunnen niet één ogenblik staande blijven. We zijn elk moment in grote nood. Juist in demonische aanvallen komt het erop aan de Heere aan te hangen. Toen alle omstanders Bartimeüs van de Heere Jezus afhielden, riep hij zoveel te meer (Luk. 18,39)". (...) "De Kananese vrouw hing de Heere Jezus aan, toen Hij haar afstootte (Matth. 15,22-28). De geweldenaars nemen het Koninkrijk der hemelen met geweld (Matth. 11,12). In dit geestelijke geweld verdiept het geestelijke leven. In de weg van de volhardende worsteling bloeit de diepte van Gods genade open. De geestelijke werkelijkheid wordt meer en meer werkelijkheid. We groeien in de kennis van de Heilige God. Ons geweten wordt geoefend in teerheid en afhankelijkheid". (p 259-260).
Een boek dat gereformeerde kerken aan elkaar kan verbinden
Tot slot nog een beoordeling van dit boek. Eigenlijk heb ik dit tussentijds al gedaan door de schrijver instemmend te citeren. Door de bijvoorbeeld kopjes boven de alinea's zoals 'Een zeer bevindelijk boek' en door het opschrift boven deze boekbespreking 'In Christus gedoopt van dr. W. van Vlastuin is een zeer doorwrocht en een zeer bevindelijk boek over het oude doopformulier".
Daar is wel veel mee gezegd maar niet alles... Het boek is zoals we al zeiden beeldend boeiend en eigentijds geschreven en verwoordt het oude doopformulier op een klassieke wijze. Bij dat laatste wil ik nog even stilstaan. Van Vlastuin staat in de lijn van Adam Wormser die een beroemd boek schreef over de doop in de 19de eeuw. Hij zag de doop niet als een loterij. Dat doen zij die de doop zien als een gesloten testament wat alleen geldt voor de uitverkorenen. Dan moet je namelijk naar de hemel opklimmen om in Gods boek van de verkiezing te kijken of je naam er wel instaat en dan pas gaat dit testament voor jou open. Het is echter totaal anders volgens Wormser. De doop verzegelt aan elke dopeling de doopbelofte. Wormser achtte deze uitleg van de doop van groot belang om zo het volk en vaderland te redden in een tijd waarin er steeds nieuwe kerken en afscheidingen ontstonden en de vaderlandse kerk steeds verder en verder afbrokkelde...
Dit boek van Van Vlastuin verbindt eveneens kerken met elkaar omdat Van Vlastuin het doopformulier uitlegt vanuit het formulier zelf (en dus niet vanuit eigen kerkelijk standpunt) en het vervolgens aan het hart legt van de lezers.
De lezers uit meer verbondsmatige kerken kunnen leren van de bevindelijke uitleg van Van Vlastuin en lezers van de bevindelijke kerken kunnen leren van de wijze waarop in dit oude doopformulier het verbond aan de orde komt. Maar ook kunnen zij zich laten corrigeren op het punt van de bevinding. Van Vlastuin ruimt verkeerde bevindingen -met gebruikmaking van de aloude reformatorische theologie- op, om zo de weg te banen voor de ware bevinding. Daarom beveel ik dit boek van harte aan. Omdat het boek niet alleen informeert maar vooral wil transformeren is het beter om telkens een klein stukje te lezen en om het zo op je in te laten werken. Je kunt het ook in een leeskring lezen of samen met iemand anders om zo met elkaar de rijkdom van dit oude formulier op je in te laten werken. Dominees kunnen het uitstekend gebruiken voor hun dooptoespraak en ouderlingen voor hun bezoekjes in de gemeente. Daarom: Tolle et lege
Het boek is bestelbaar bij:
In Christus gedoopt - - 9789402912302 - De Banier
